Medya

Can kaybı, yaralı sayısı ve olayın nedeni gibi bilgiler yalnızca resmî kaynaklardan ve doğrulanarak verilir. Belirsizlik açıkça belirtilir.

Şok hâlindeki kişiyle konuşmadan önce kim olduğunuzu ve haberin nerede yayımlanacağını söyleyin; “hayır” cevabına saygı gösterin.

Çocukların yüzü, adı ve onları tanınır kılacak ayrıntılar yayımlanmaz; çocuklarla görüşme yalnızca yetişkin eşliğinde ve onamla yapılır.

Ceset, ağır yaralı ve yoğun acı görüntüleri yeniden travmatize eder. Aynı görüntüyü tekrar tekrar kullanmaktan kaçının.

Yöntem ve yer ayrıntısı verilmez, sansasyonel başlık atılmaz, intihar bir “çözüm” gibi sunulmaz; habere mutlaka destek bilgisi eklenir.

Her habere nereden destek alınabileceği eklenir: 112, ilgili kurumlar ve doğrulanmış yardım kanalları.

“Mağdur”, “kurban” yerine “etkilenen”, “hayatta kalan” gibi kişiyi pasifleştirmeyen ifadeler tercih edilir; ruhsal tepkiler hastalık gibi sunulmaz.

Afet bölgesinde çalışan gazeteciler de ikincil travma riski taşır. Editörler rotasyon ve destek planlamalıdır.